ӘКЕ ДЕГЕН КІМ?
![](/img/articles/5ce2f84c79f6dbfb07be4d103df9ed5d.jpg)
Профессор өзі лекция оқып жатқан магистранттарға «Әке деген кім?» деген сұрақты ортаға тастады. Берілген жауаптан әркімнің өз әкесіне деген қарым-қатынасы белгілі болатын. Араларында өте жақсы және өте қарапайым жауап бергендері де бар еді. Соның ішінде профессорға қатты әсер еткені әрі есінде қалып қойғаны төмендегі жауап болатын.
Әке - сен оның аяқ киімін киесің, бірақ оның аяқ киімі үлкен, ал сенің аяғың кіші болғандықтан ептей алмай құлап түсесің.
Сен оның көзілдірігін киесің, бірақ көзілдіріктің өзіңе үлкендігін сезесің.
Сен одан көлігінің кілтін сұрайсың. Өзіңді әкең орнында сезініп, машинаны басқармақшы боласың.
Ойыңа бір сұрақ келіп, әкеңе қоңырау шаласың, әкең шаруасынан қолы босамаса да, сенімен әңгімелеседі.
Жұмыстан үйге келгенде сені бауырына басып, мейірлене құшақтап, маңдайыңнан иіскеп сүйеді. Бірақ сен оны біле бермейсің. Сол күні әкең түрлі ескерту алған болуы мүмкін, серігі көңілін қалдырған болуы мүмкін, сендердің нәпақаларыңды тауып келу қиынға соққан болуы мүмкін.
Ол жұмыстан келісімен «әке маған ақша берші тәтті алайын» дейсің. Ол: «Ботақаным, ертең жұмыстан қайтарда өзім алып кеп беремін», - деп жауап береді. Ертеңіне тынымсыз жұмыс жасап, ыстыққа күйіп, көптеген адамдармен кезігіп, әбден шаршап жүріп, сенің сұраған нәрсеңді ұмытып кетеді. Ал сен: «Әкешім тәтті алып келдіңіз бе?» - деп сұрайсың. Сонда ол шаршағанын да ұмытып, саған тәтті алып келу үшін аяқ киімін қайта киіп көшеге шығып кетеді. Жарайды осы жерден тоқталайық...
Енді бүгін сен өстің, бой түзеп ер жеттің. Бұрынғының бәрін ұмыттың.
Сөйтіп асқар таудай әкеңнің аяқ киімін ескірген деп кимейсің.
Оның киімдерін, пікірлерін, көлігін ескірді, модадан қалды деп менсінбейсің. Себебі сен достарыңа жақсы көлік мініп мақтанғың келеді, бірақ оның көлігі мақтануға келмейді.
Оның әңгімелері де саған ұнамайды.
Оның қалтыраған қолы мен жасаған әрекеттерінен ұяласың.
Үйіңе жора-жолдастарың қонаққа келсе, араларында әкеңнің отырғандығы сені қинап, көздері әкеме түспесе екен деп қынжылып отырасың.
Жұмыстан кешіксең уайымдап, саған қоңырау шалады. Әкеңнің қоңырауы жұмысыңа кедергі келтіріп, сені мазалап жатқандай көрінеді. Қай-қайта қоңырау шалса, кейде жауап та бермей қоясың.
Үйге кеш келгеніңде өмірге жауапкершілікті болуың үшін ұрысса (біліп қой, ол саған әлі де тәрбие беруді жалғастырып жатыр, өз жауапкершілігін сезініп жатыр, ол саған жауапты адам. Ал әрбір жауапты адам өз қол астындағыларына жауапкершілікпен қарайды), сен оған дауыс көтересің, ауыр сөздеріңмен жүрегін жаралайсың....
Əкелерді қадірлей білейік...