ТЫНЫШТЫҚ БАР...
Кейде адамға күштің көптігі емес,
көңілге қонымды тыныштық керек.
Арға тимейтін, жүректі жараламайтын,
жан дүниені тоздырмай сақтайтын тыныштық.
Өмір – әр шайқасқа түсетін майдан емес.
Зиян келтіргеннің бәріне төзе беру – міндет емес.
Жақсы екенімізді дәлелдейміз деп сынуға,
адалдығымызды көрсетеміз деп қор болуға,
сүйеміз деп сыйдан айырылуға тиісті емеспіз.
Адамның өзіне ғана тиесілі шекарасы бар.
Сол шекараны сақтай білу – әлсіздік емес,
өз қадірін білгеннің белгісі.
ТЫНЫШТЫҚ БАР:
– жауап қатпай өте шығуда — арлы адам дауға түспейді;
– өткенді қазбаламауда — кей жара қайта тырналса, қанайды;
– қалу қорлыққа айналса, кетуде;
– ұсақ-түйекке мән бермеуде — жанның бағасы қымбат;
– шындықты айтуда — көтере алмаған кетсе де;
– өзіңе жатты, сұлу көрінсе де, қабылдамауда;
– қадіріңді аяққа таптағанға шек қоюда;
– жанды жүдеткен қарым-қатынастан алыстауда;
– кей жолдың соңына жету бұйырмағанын мойындауда;
– жұрттың бәріне жағамын деп жанды сарқып алмауда;
– артық сөзден тыйылуда;
– кешіруде — әлсіздіктен емес, жүректің кеңдігінен;
– қуатты үнсіз ұрлағанның бәрінен ірге ажыратуда;
– күмәнді тыя біліп, Құдайға тәуекел етуде;
– өзіңмен оңаша қалуда;
– бір рет кешіріп, екінші рет қорлатпауға бекінуде;
– түсінгісі келмегенмен дауласпауда;
– қадірің кетсе, кетуді таңдауда;
– Алла разы болмайтын, жүрекке жат нәрседен бойды аулақ салуда;
– өзіңді таңдауда, кінә сезімінсіз;
– әдейі кемсіткенді елемеуде;
– түсінгісі келмегенге түсіндірмеуде;
– бейберекет әкелген есікті жабуда;
– әр сөзге жауап қатпай өте шығуда;
– жанды қорлаған ортадан гөрі жалғыздықты таңдауда;
– өз құныңды біліп, саудаламауда;
– өлгенді тірілтемін деп әуре болмай, қажытқанды доғаруда;
– сый көрмеген жерден кетуде;
– жарты сезімге, жарты ықыласқа көнбеуде;
– жүрегіңді қорғауда — біреуге қатал көрінсең де.
ТҮЙІН:
Бұл – қаталдық емес.
Бұл – қашу да емес.
Бұл – өзін сыйлай білген адамның таңдауы.
Тыныштық – әлсіздің емес,
есті жанның,
жүрегін бағалауды үйренген адамның жолы.
Осы тыныштықты таңдай білейік.
Abdulakhad Smanov